Organizacja panowania na obszarach poza Italią przebiegała trochę inaczej. Tworzono tam prowincje zarządzane przez aktualnych urzędników, którym przedłużano uprawnienia, nazywano ich prokonsulami lub propretorami. Niższe szczeble miały stare struktury sprawowania władzy. Prowincja miała swojego namiestnika, z którym przybywał kwestor, zajmujący się finansami, ale o tym już pisałam przy opisach urzędników.

Original post by niejadek

Opanowanie Italii było procesem długotrwałym i niełatwym, zdumiewające jest to, że trwało nawet wtedy gdy stacjonowały tam wojska Hannibala. Większość państw Rzym anektował, na ogół wczorajsi przeciwnicy zachowywali swój ustrój, prawo i odrębność. Musieli płacić tylko daniny (ich wysokość była zależna od warunków, w jakich doszło do aneksji, jeśli poddali się bez walki byli zwalniani z płacenia, jeśli bronili się długo opłaty rosły). Rzym budził strach, więc rzadkie były przypadki sojuszy międzypaństwowych o charakterze antyrzymskim. Istotną rolę w pacyfikacji Italii odgrywały kolonie-miasta zakładane przez Rzymian w strategicznych punktach półwyspu. Ci, którzy się tam przenosili dostawali duże połacie ziemi i stawali się średnio zamożnymi ludźmi.

Original post by niejadek

Komicje- inaczej Zgromadzenie obywatelskie, decydowało o najważniejszych sprawach zazwyczaj o charakterze militarnym. Komicje odbywały się raz do roku latem i wybierano na nich urzędników na następny rok, którzy zaczynali swój etat od stycznia. Komicje nie miały stałych terminów, zwoływał je konsul albo inny urzędnik mający do tego prawo. Obywatel miał odpowiedzieć na postawione mu pytanie tak albo nie, nie debatowano i nie można było zgłaszać poprawek do przedstawionego projektu ustawy.
 
Urzędnicy- mieli rozległe uprawnienia, nie byli pociągani do odpowiedzialności za publiczne działania. Sprawowanie urzędu było zaszczytem, ale nie przynosiło żadnych korzyści pieniężnych, wręcz przeciwnie, czasem trzeba było posługiwać się własnymi środkami finansowymi. Ponadto trzeba było opanować umiejętność mówienia, było to tak samo ważne jak w Grecji przy sprawowaniu urzędów. Urzędnikami często zostawało się z pokolenia na pokolenie, gdyż dla syna kogoś zasłużonego ludzie mieli większy kredyt zaufania. Konsulem mogło zostać niewielu, więc elity prowadziły ze sobą ostrą rywalizację, o tym, […]

Original post by niejadek

Kiedy w VIII w.p.n.e. Grecy zakładali pierwsze polis na Płw. Apenińskim zastali tam plemiona zacofane i o wiele gorzej walczące od nich jedynym plemionom wyróżniającym się wysokim poziomem rozwinięcia byli Etruskowie. Posiadali wysoki poziom rzemiosła, potrafili osuszać bagna oraz posługiwali się językiem, niepodobnym do żadnych innych plemion Italii.  
Jednym z państw italskich był Rzym, w którym mieszkał niewielki lud Latynów. Państwo nie było biedne ani małe, ponieważ leżało na drodze szlaku solnego i pobierało cło od kupców nim wędrujących, a że sól była wtedy jedynym środkiem konserwujących, więc był na nią popyt a co za tym idzie w tym wypadku- pieniądze dla Rzymu. Miasto znajdowało się pod silnymi wpływami Etruskimi, podobno trzech ostatnich królów miało być etruskiego pochodzenia. Plota głosi, że miasto ma swój początek w 753 r.p.n.e. miał je założyć Romulus, resztę bajki znamy wszyscy powstaje wtedy Res publica czyli coś na kształt rzeczy pospolitej czyt. wspólnej. Państwo […]

Original post by niejadek

Śmierć wodza przyszła w sposób nieoczekiwany, choć miał syna, który urodził się po jego śmierci, o losach imperium zadecydowali towarzysze króla zwani diadochami. Rozpoczął się okres wojen między nimi, sytuacja ustabilizowała się pod koniec lat siedemdziesiątych III w. p.n.e.Wtedy na scenie politycznej największą rolę odgrywały trzy monarchie rządzone przez Seleuka, Ptolemeusza, oraz Macedonia rządzona przez dynastię Antygodnidów.

Original post by niejadek

Władysław I Herman, urodzony najprawdopodobniej 1042 roku, zmarł 2 czerwca 1102. Władca Polski w latach 1079-1102.
Był synem Kazimierza I Odnowiciela i Marii (siostry Jarosława Mądrego).

Okres jego panowania oceniany jest jako osłabianie się państwa piastowskiego. Następują tendencje odśrodkowe, możnowładztwo umacniało się kosztem księcia (książę nigdy nie dążył do zdobycia korony). Faktyczną władzę sprawował palatyn Sieciech. Herman powrócił do płacenia trybutu Czechom za Ślunsk.
W latach 1097-1100 synowie Władysława:

Zbigniew (Wielkopolska, Kujawy, ziemia sieradzko-łęczycka)
Bolesław III Krzywousty (Małopolska, Ślunsk)

przy poparciu możnych obalili Sieciecha i wymogli na ojcu podział państwa na dzielnice. Herman zatem pizdeczka był, że tak się godził.  Co kto otrzymał? Patrz w nawias przy synku powyżej ^. Sam Władek wziął sobie Mazowsze i miał władzę zwierzchnią nad wszystkimi księstwami.
Herman próbował odbić z powrotem Pomorze, spalił nawet Gdańsk, ale bezskutecznie.
Był władcą słabym, z apatią, nie chciało mu się rządzić, nie ubiegał się o koronę. Niektórzy badacze twierdzą, że zmagał się z chorobą nóg w […]

Original post by niejadek

Bolesław II Śmiały (Szczodry, Srogi, Dziki, Wojowniczy), urodzony 1042, zmarł 1081 lub 1082 roku, książę polski w latach 1058-1076, król Polski w latach 1076-1079, pierworodny syn Kazimierza Odnowiciela i Marii (tej, z którą się hajtnął by z królem ruskim się dogadać, Jarosławem Mądrym? Maria była jego siostrzunią ;)).

Głównym celem jaki postawił sobie Bolesław Śmiały było wzmocnienie państwa polskiego poprzez aktywną politykę zagraniczną oraz zaprzestanie i zmniejszenie ekspansji niemieckiej.
W związku z tym wymyślił sobie, iż na tronach Rusi i Węgier będzie on utrzymywał sojuszniczych sobie władców, tak aby w razie W mieć wsparcie. Wizja taka wymuszała nierzadko interwencje zbrojne króla w tych państwach. W roku 1060 zorganizował on wyprawę do Węgier aby obsadzić tam na tronie swojego kandydata Belę I Benina (miał on powiązania z Piastami, bzyknął córkę Mieszka II i miał z nią sporo dzieci).
Równolegle w tym czasie w Europie trwał spór pomiędzy ówczesnym cesarzem Henrykiem IV, a papieżem Grzegorzem […]

Original post by niejadek

Macedonia i droga do hegemonii w świecie greckim Macedonia była państwem na uboczu, które nie uczestniczyło w cywilizacji polis. W potęgę militarną przekształcił je Filip II (360/359-336 r.p.n.e.) czyniąc reformy, które pozwoliły jego wojsku stać się najsilniejszą armią w basenie M. Egejskiego (zamiast hełmu skórzana czapka, zamiast zbroi watowany kaftan itd.. ogólnie łatwiej im się było poruszać i byli zwinniejsi). Stopniowo przez wiele lat Filipek zdobywał hegemonię w Grecji aż dochodzi do bitwy pod Cheroneją w 338 r.p.n.e. gdzie grecy nie dali rady super armii macedońskiej. Jednak panowanie macedońskie na Peloponezie nie zagrażało istnieniu polis, które nie musiały płacić danin królowi, wręcz odwrotnie, to król czasem musiał dokładać do tego interesu. W sprawach wew. Polis działały po staremu, król tylko pilnował, aby władzę sprawowali przychylni mu urzędnicy, za to w sprawach zew. decyzja należała do Filipa. Przejęcie władzy nad Grecją było warunkiem podjęcia akcji antyperskiej w Azji Mniejszej, którą zaczęła się […]

Original post by niejadek

Wojny grecko-perskie 
Szybko rozwijające się państwo perskie w drugiej połowie VI w.p.n.e. siegnęło wybrzeży Azji Mniejszej oraz niektórych wysp M. Egejskiego, Egejskiego ten sposób greckie polis na tym terenie znalazły się pod władzą króla królów. Jasne było, że podbój nie skończy się tylko na tych terenach, więc niektóre polis poddały się bez walki, a inne stanęły do walki. W organizowaniu oporu przodowały dwie największe i najsilniejsze polis-Ateny i Sparta. Oprócz przegranej w Wąwozie Termopilskim Grecy wygrali wszystkie bitwy. Przed kontynuowaniem wojny uratował Grecję bunt w Babilonii, który zaangażował całość uwagi Perskiego króla królów Kserksesa i zmusił do zakończenia działań militarnych. Grecy umocnieni sukcesem poczęli rozbudowywać swoją flotę, aby odbić polis na wybrzeżu Azji Mniejszej należące do Persji, rolę tą przejęli Ateńczycy stając się morska potęgą, a port Pireus długo był najważniejszym portem M. Egejskiego.  
Kalendarium Wojen Perskich 
490 r.p.n.e.- Bitwa pod Maratonem480 r.p.n.e.- Klęska greków w Wąwozie Termopilskim 480 r.p.n.e.- Klęska Persów […]

Original post by niejadek

Prawa Drakona 
Wśród pierwszych informacji, jakie zachowała tradycja o początkach Aten zwraca się uwagę na spisanie praw przez Drakona w 621 r. p.n.e. Nadanie prawu zwyczajowemu postaci niezmiennej i ogólno dostępnej pozwalało odwoływać się, jeśli uznano jakiś wyrok za niesprawiedliwy. Tradycja grecka twierdziła, że zbiór ten był bardzo surowy. Zawierał rozróżnienie w karze pomiędzy zabójstwem z premedytacją a nieumyślnym spowodowaniem śmierci. Drakon starał się zmniejszyć stosowanie samosądów, nakazując by zabójca stawał przed sądem, który orzekał o winie.  
Reformy Solona 
U schyłku VII w.p.n.e. Ateny były o krok od wojny domowej, po jednej stronie stali rządni władzy i zachłanni arystokraci a po drugiej zadłużeni obywatele oraz zależni chłopi pracujący na ziemiach bogatych. Ostatnią deską ratunku było oddanie całej władzy w ręce urzędnika –Solona w 594/593 r.p.n.e., aby dokonał reform, które uzdrowią polis. No i Solon zafundował:-wykupienie niewolników-‘strząśnięcie długów’-podział obywateli na 4 grupy społ. -zabronił zaciągania kredytów pod zastaw osoby dłużnika-prawo sprawowania rzędów miały […]

Original post by niejadek